Çox Yüksəklərə Ucala Bilmirəm, Məndə Yüksəklik Qorxusu Var, Kimsəyi Yarı yolda Buraxa bilmərəm, Məndə Alçaqlıq Qorxusu Var
Mənim susmağım qorxu deyil, sadəcə səviyyəmdir; çünki hər cavab hər adama verilməz, bəzi insanlar cavab yox, məsafə haqq edir.
Hər kəs yanımda dura bilər, amma yanımda qalmaq hər kişinin işi deyil; çünki mənimlə yol gedən, yükümü də daşımağı bacarmalıdır.
Mənə qarşı səssiz plan quranlar bilməlidir ki, mən səssiz oyunun şahmatçısıyam — mat olanda danışmağa gec olur.
Mən çörəyi bölməyi də bilirəm, haqqımı almağı da; amma xəyanət edənlə eyni havanı belə bölmərəm.
Qürurum cibimdə gəzdirdiyim bir şey deyil, damarlarımda axan qandır; onu tapdalayan, öz ayağını yaralayır.
Mənimlə düşmən olmaq asandır, amma nəticəsinə dözmək hər ürəyin işi deyil.
Üzümə gülüb arxamca danışanlar unutmasın ki, kölgə həmişə arxada olur — amma işıq bir gün qarşılarına çıxar.
Sakitliyim zəiflik deyil, sadəcə səbrimin son həddinə qədər saymağı sevirəm; say bitəndə isə oyun dəyişir.
Mənim həyatım film deyil ki, hər gələn rol alsın; bəzi adamlar sadəcə səhnədən silinmək üçün gəlir.
Mən arxamca danışılan sözləri yox, üzümə deyilən həqiqətləri qiymətləndirirəm; çünki kişi sözü arxadan yox, gözə baxaraq deyilir.
Mənimlə yarışmaq istəyən əvvəl öz qorxularını məğlub etsin; çünki mən başqasını yox, özümü keçərək bu yerə gəlmişəm.
Mənim adımı çəkmək asandır, amma çəkimi qaldırmaq çətindir.
Mən səni bir dəfə silərəm, amma geri yazmaram; çünki mənim dəftərimdə ikinci şans yox, nəticə var.
Mənim üçün hörmət istənilmir, qazanılır; qazana bilməyən isə uzaqdan baxmaqla kifayətlənir.
Hər kəs mənimlə eyni masada otura bilər, amma o masada söz demək üçün çəkisi olmalıdır.
Mən kiminsə kölgəsində böyümədim, öz günəşimlə yandım; ona görə də işığım göz yandırır.
Mənə qarşı qurulan hər tələ, məni daha da ayıq edib; indi isə mən addım atmıram, ölçürəm.
Mən düşmənimi seçmirəm, amma seçilən düşmən mənim səviyyəmi göstərir.
Mən son sözü deməyi sevmirəm, amma lazım olanda nöqtəni elə qoyuram ki, davamı yazılmır.
